Nowe wieści ogrodowe

Witajcie kochani.
Przynoszę dziś garstkę nowych wieści ogrodowych. Są różne - dobre i złe. Od których zacząć?
Może zacznę od tych dobrych:)
Po pierwsze zdrowo popadało. Po długiej, wiosennej suszy w końcu doczekaliśmy się deszczu. Padało przez kilka kolejnych dni, z przerwami oczywiście ale pomimo ochłodzenia ogród wyraźnie ożył. Żadne podlewanie deszczu nie zastąpi. No i zbiorniki na deszczówkę znów mamy pełne.
Zazieleniły się trawniki, ruszyły w końcu paprocie ale najszybciej ruszyły chwasty - no zieleń jest wszędzie:)
Kolejna dobra nowina to moja magnolia. Wydawało się, że wszystkie pąki przemarzły ale tak się nie stało.

Po deszczu pojawiło się mnóstwo nowych, zupełnie zdrowych i pięknych kwiatów.

Są wielkości dużego talerza, z zewnątrz intensywnie różowe a po rozłożeniu płatków prawie białe.

Uwielbiam na nie patrzeć, to wzruszający widok.
Jeśli spojrzymy na krzew z większej perspektywy czar odrobinę pryska bo na gałązkach nadal są uszkodzone kwiaty.

Miałam ochotę je wyskubać ale odpuściłam bo mogłabym uszkodzić pąki, które jeszcze nie rozkwitły. Jest ich jeszcze tak dużo! Jeśli nie wydarzy się nic złego to kwitnienie potrwa jeszcze jakiś czas. A tak wygląda czubek ogromnego krzewu na tle dzisiejszego, błękitnego nieba.

Kolejna moja radość to wiśnie japońskie.

Na rabacie obok dwóch dorodnych głowocisów rośnie kolumnowa wiśnia piłkowana Amanogawa.
Po obu jej stronach wschodzą właśnie olbrzymie miskanty ale o tej porze roku to ona jest tu gwiazdą:) Kwitnienie dopiero się zaczyna ale już wygląda uroczo.

Jej kwiaty są delikatnie różowe, po rozłożeniu płatków prawie białe. Pachną fantastycznie - to taka słodycz z migdałową nutką.

Druga wisienka rośnie na ślimaku. To szczepiona na pniu odmian wiśni Kanzan.
Przynajmniej taką kupiłam cztery lata temu:) Miała mieć kwiaty ciemno różowe, wręcz karmazynowe. Tymczasem niewiele się różnią od poprzedniej.

Jestem trochę rozczarowana. Drzewko rośnie bardzo wolno i nie jest tym mocnym akcentem kolorystycznym jakiego oczekiwałam ale uroku mu nie brakuje.
Kolejna nowinka to niebieskie cebulice.

To ciekawa, wiosenna roślinka. Wczesną wiosną pojawia się spora, zielona kępa podłużnych liści a zaraz potem długie pędy kwiatowe z uroczymi, niebieskimi dzwoneczkami. Kwitną jak większość kwiatów niezbyt długo a po kwitnieniu kępa po prostu zanika - do następnej wiosny. To praktyczna roślina do zagęszczenia rabat na których inne byliny pojawiają się w późniejszym terminie.

Ładnie wzeszła też biała hosta, na tle ciemnej kory wygląda świetnie.

Nowinek jest oczywiście więcej, jak to w maju.
Orliki mają już pierwsze kwiaty, no prawie:)

Młode listki pojawiły się na actiniwii.

Wszędzie panoszą się kępy białych fiołeczków.

Cieszą kolorowe, floksikowe poduchy.

Zakwitła też bergenia choć jej liście coś bardzo skutecznie obgryzło.

Nie cieszę się jeszcze bzami, jakoś w tym roku są mocno spóźnione.

Za to dereniowe drzewka wyglądają bardzo fajnie - na wciąż czerwonych gałązkach pojawiły się biało zielone listki.

Jest też zła nowina, dla mnie bardzo zła. Mam w ogrodzie ćmę bukszpanową. Problem polega na tym, że w ogrodzie rośnie kilkadziesiąt bukszpanowych krzewów. Dwa największe rosną w towarzystwie żółtego cyprysika groszkowego. To kule o średnicy około 1,5 m.

Kolejny szpaler rośnie wzdłuż trzmielinowych obwódek wokół ślimaka - trzydzieści dwie kulki, mniej więcej 30 cm.

Na samym ślimaku kolejne trzy kule, te są znacznie większe.

Kolejny szpaler to 9 cylindrycznych bukszpanów wzdłuż ścieżki biegnącej od altanki.

Jest jeszcze kilka niskich żywopłotów w głębi ogrodu i dwa duże, wiekowe egzemplarze na niewielkiej rabatce tuż przed tarasem. Jak widać na zdjęciach bukszpany wciąż wyglądają dobrze. Nie wylęgły się jeszcze białe ćmy ale liście w wielu miejscach pokryte są brzydką pajęczynką i pojawiły się wstrętne gąsienice zjadające liście. Zauważyłam to przypadkiem i bardzo się zdenerwowałam. Na szczęście nasz zaprzyjaźniony sklep ogrodniczy jest otwarty, na szczęście mieli odpowiedni preparat na ćmę bukszpanową. Nie pamiętam nazwy bo opryskami zajmuje się mój mąż. Zrobił już pierwszy oprysk, teraz pozostaje czekać.
Najbardziej ucierpiał niewielki żywopłot w głębi ogrodu i dwa duże bukszpany przed tarasem.
Te zdecydowałam się ściąć mniej więcej w połowie.

W ten sposób można było zrobić oprysk również od wewnątrz. Mam nadzieję, że szybka reakcja w tak wczesnej fazie pozwoli nam uratować większość krzewów. Jeśli nie to przyjdzie mi zrujnować pół ogrodu - nawet nie chce mi się o tym myśleć. Trzymajcie proszę kciuki!
Pozdrawiam Was bardzo ciepło.

Tuż przed majówką

Witam Was serdecznie.
Spacerowałam wczoraj po ogrodzie z nadzieją, że zrobię kilka zdjęć z wiosennymi nowinkami.
W sobotę padał deszcz, w końcu po długotrwałej suszy niebo zlitowało się nad umęczonymi roślinkami. Nie była to jakaś ulewa ale teraz liczy się każda kropla.
Spodziewałam się chyba cudu ale nic takiego się nie wydarzyło, wręcz przeciwnie - zauważyłam ze smutkiem, że wiele roślin ucierpiało wskutek nocnych przymrozków. Dziwne, bo dużych mrozów nie było a jednak skutki są widoczne. Być może jest to wina silnych, zimnych wiatrów, które ostatnio nas tu atakują. Coś ta wiosna nam się nie klei - dokucza susza, pojawiły się już mszyce. Na drzewa założyliśmy opaski - momentalnie pokryły się robactwem.
To będzie sezon walki z przeciwnościami:)
Tulipany słabo kwitną. Pierwsze przymrozki uszkodziły część pąków a susza zrobiła resztę.
Cieszę się więc z każdego kolorowego kielicha.

Jak widać na ostatnim zdjęciu piwonie bardzo podrosły i zawiązały już pąki.

O dziwo, nie zmarzły też pąki piwonii drzewiastej - jest szansa, że będą w końcu kwiaty:)

W gazonach nareszcie pojawiły się paprocie. W zeszłym roku o tej porze rosły tu już spore pióropusze.

A wokół gazonów, wśród żwiru kwitną samosiejki niezapominajki.

Gazony szybko nagrzewają się od słoneczka więc tu paprocie wyrastają wcześniej. Na paprociowisku nadal pusto ale brak zieleni rekompensują liczne konwalie, które rozrastają się tu zupełnie bezkarnie.

Żywotność konwalii jest niesamowita, wyrastają nawet na żwirowych ścieżkach.

Mają wiele pąków kwiatowych więc wkrótce będę się cieszyć ich subtelnym zapachem.
Tawuły szare przy tarasie wspaniale okwitły.

Na ciemno czerwonych berberysach pojawiły się małe, żółte kwiatuszki, wygląda to niezwykle uroczo.

Wciąż kwitną szafirki, szpaler nad kamiennym murkiem wyraźnie się zagęścił.

Na końcu rabatki rozrasta się mahonia. To staruszka, ma już z 15 lat.

Ostatnio najwyraźniej postanowiła się rozmnożyć i wokół niej pojawiło się wiele maleńkich roślinek które też kwitną. Jest tam trochę miejsca więc nie ingeruję, może powstanie niewielki mahoniowy zakątek. Jedna z roślinek wyrosła centralnie wśród szafirków - spodobał mi się ten żółto niebieski duecik:)

Na tej samej rabacie rośnie magnolia. To przy niej zasmuciłam się najbardziej.

W tym roku pąków jest ogromna ilość, zapowiadało się wspaniałe widowisko bo krzew ma około 3 metrów. Patrząc z daleka byłam pewna, że wszystko jest w porządku ale z bliska nie wygląda to tak dobrze. Na wielu pąkach widać uszkodzenia. Kwiaty walczą i powoli rozkładają swoje ogromne płatki ale i na nich widać ślady przymrozków.

To te ładniejsze ale są i takie:

Obok magnolii wciąż kwitnie pigwowiec.

To najstarszy egzemplarz w ogrodzie, z jego gałązek powstały krzewy na skarpie wzdłuż domu.
Pomimo wieku wciąż nieźle się trzyma i wspaniale owocuje.

Pigwowce wzdłuż domu również kwitną.

W sadzie też słabo. Dopiero teraz zaczynają kwitnąć wiśnie i jabłonie, pojawiło się trochę kwiecia na czereśni i na śliwkach a grusze wciąż "gołe".

O trawnikach nawet nie wspominam:)))
Coś tam jednak po deszczyku się zmieniło. Zieleń nabiera w końcu ładnych odcieni. Na dużej skarpie wyzłociły się kuliste żywotniki.

Jeszcze piękniej wyzłociły się trzmielinkowe obwódki.

I w końcu zakwitły fiołeczki:)

Mam słabość do fiołeczków, goszczą też w domu na parapetach. Kolekcjonuję różne odmiany i praktycznie przez cały rok cieszę się ich kwiatami.

Na koniec chcę Wam pokazać ulubienicę mojej mamusi. To Hoja Carnosa Compacta, odmiana o przezabawnie poskręcanych liściach - właśnie zakwitła!

To tyle na dzisiaj. Podobno majówka ma być deszczowa, nie byłoby mi przykro bo i tak nic zaplanować nie można a deszcz to teraz prawdziwy rarytas.
Trzymajcie się ciepło, zdrowo i bezpiecznie!